Oltu ilçesine bağlı kırsal Orucuk Mahallesi'nde yaşayan Nurettin Toprak, 70 sene önce başladığı mesleğine 1966 yılında köy evinin yanında kurduğu atölyesinde devam ediyor. Toprak, yıllarca yöre halkının hayvanlarına çakılan nallardan öküz arabalarının tekerleklerine geçirilen demir parçalara kadar birçok ürünün üretildiği atölyede, teknolojiyle birlikte azalan işlere rağmen mesleğini oğluyla sürdürmeye çalışıyor.
O günden bugüne sabah namazıyla demir ateşini yakan ve 60 yıldır aynı örste demir döven Toprak, tarımda makineleşmeyle talebi azalan mesleğini oğluyla yaşatmaya çalışıyor.
Bir ben kaldım, ben de sıfıra çıktım
Demirci ustası Nurettin Toprak, AA muhabirine demirciliğe çocuk yaşlarda çırak olarak başladığını ve 2 yıllık askerlik görevinin ardından kendi dükkanını açtığını anlattı.
Kendi imkanlarıyla 1966 yılında şu an bulunduğu dükkanı açtığını ifade eden Toprak, şöyle konuştu: "Hep dükkanımın başındayım. Yakın ilçelerden gelir buradan toptan nallar alırlardı. Artık yaparken yoruluyorum. Ateşin karşısında zorlanıyorum. 10 senedir tansiyon hastalığım var. Doktor dedi ki 'Ateşe girmeyeceksin.' Doktora dedim ki, 'Hocam sen bana diyorsun ki sağken mezara gir.' Demiri bırakmam. Sabah namazımı kılar, gelir dükkanımı açarım. 09.00'a kadar ateşin karşısında çalışıyorum. Sonra oğlum gelip çalışıyor. Bu şekilde bu hayatı bugüne getirdim. Son 4 senedir eskisi gibi değilim. Artık yaptıklarımız satılmıyor. Şimdi alan olursa yapıyoruz. Eskiden bu bölgede 18 demirci vardı. Şimdi hiçbiri yok. Bir ben kaldım, ben de sıfıra çıktım."
Dükkanında kullandığı eşyaların çok eski olduğunu söyleyen Toprak, "Ben dükkanı açınca örs almıştım. Burada Rus örsü de var. Dükkanımdaki malzemelerin hepsi çok eski. Malzemelerim eskisi gibi çalışmadığı için pas tuttu. Çalışan demir pas tutmaz derler. Bunlar da çalışılmadığı için pas tutmaya başladı." dedi.
Bir tek nal işi kaldı, o da bitmek üzere
Babasıyla demirci dükkanında çalışmaya devam eden 56 yaşındaki Hikmet Toprak ise mesleğin artık bitmek üzere olduğunu söyledi.
Kendisinin de 43 yıl önce mesleğe başladığını anlatan Toprak, "Eskiden öküz arabalarının tekerlerine halka, çift demiri, balta, çapa, kazmaları el emeğiyle yapardık. Ama şu an o işlerin hepsi bitti. Bir tek nal işi kaldı, o da bitmek üzere." dedi.
Toprak, babasının mesleğe sevgisinden bahsederek, şunları kaydetti: “Dükkana olan hevesi hiçbir şeyde yok. İş olmasa bile gelir burada oturur. Biz de babamızdan böyle gördük. Eskiden babamla sabah girer akşama kadar çalışırdık. Pazarlarda nal satardım. Şu an bunlar yok ama babam halen çalışıyor. Sanırım bu işin son temsilcisi ben olacağım. Ömrüm yettiği sürece de bu işi yapacağım. Ben de babam gibi bırakamıyorum. 13 yaşımdan beri dükkandayım.”
