Çocukluğundan itibaren itfaiye çavuşu babasının mesleğine ilgi duyan 33 yaşındaki Mehmet Burak Keleş, babasıyla aynı yolda ilerlemeye karar verdi. Gaziantep Üniversitesi Oğuzeli Meslek Yüksekokulu Sivil Savunma ve İtfaiyecilik Programı'nı bitiren Keleş, 12 yıl önce Hatay Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Dairesi Başkanlığı'nda işe başladı.
İtfaiye çavuşu Keleş, babası Ahmet Ufuk Keleş'in çalıştığı istasyonda görevlendirildi. Kahramanmaraş merkezli 6 Şubat 2023'teki depremlerin yanı sıra yangın, trafik kazası ve su baskını gibi çok sayıda olayda görev alan baba oğul, can ve mal güvenliğinin sağlanması için omuz omuza mesai harcıyor.
Oğlum beni aratmayacak şekilde elinden geleni yapıyor
Meslekte 29 yılı geride bırakan 57 yaşındaki Ahmet Ufuk Keleş, AA muhabirine, olaylara oğluyla müdahale etmenin her zaman kendisine güç verdiğini söyledi.
Depremlerden sele, yangınlardan kurtarma çalışmalarına kadar çok sayıda görevde yer aldığını dile getiren Keleş, şöyle konuştu: "Mesleğimi ve insanlara yardım etmeyi seviyorum. İnsanları zor durumdan kurtarmak benim için sevinç kaynağı. Yıllar boyunca zor durumda kalan insanları kurtarmak için elimizden geleni yaptık, tehlikelere girdik, nefessiz kaldık ve çok kazalar atlattık ama Allah'a şükür birçok dua aldık."
Keleş, geçmişte öğretmenlik yapmasını istediği oğlunun itfaiyeci olmaya karar verdiğini belirterek, "Oğlum beni aratmayacak şekilde elinden geleni yapıyor. Bir yandan personel eğitiyor, diğer yandan yangınlara ve vakalara müdahale ediyor. Arkamda bir iz bıraktığımı düşünüyor ve onunla gurur duyuyorum." dedi.
Benim kahramanım babamdı
Mehmet Burak Keleş de insanlara yardımcı olmak için babasının izinden gittiğini anlattı. Görevden gelen babasının yaşadıklarını dinleyerek büyüdüğünü ifade eden Keleş, "Herkesin küçükken bir çizgi film kahramanı vardır, benim kahramanım ise babamdı." diye konuştu.
Keleş, 12 yıldır çalışmasına rağmen hala babasından yeni şeyler öğrendiğini vurgulayarak, şunları kaydetti: “Deprem döneminde ya da büyük yangınlara gittiğimizde babam dışarı çıkmamı dört gözle bekliyordu. Ben de aynı şekilde babamın yangında veya enkazda çalışması sırasında bir an önce çıkmasını beklerdim. Depremde babamla sürekli sahadaydık. Sayısını bilmiyoruz ama binlerce insan kurtardık.”
