Kahramanmaraş Haberleri
Kahramanmaraş
Kapalı
19°
Adana
Adıyaman
Afyonkarahisar
Ağrı
Amasya
Ankara
Antalya
Artvin
Aydın
Balıkesir
Bilecik
Bingöl
Bitlis
Bolu
Burdur
Bursa
Çanakkale
Çankırı
Çorum
Denizli
Diyarbakır
Edirne
Elazığ
Erzincan
Erzurum
Eskişehir
Gaziantep
Giresun
Gümüşhane
Hakkari
Hatay
Isparta
Mersin
İstanbul
İzmir
Kars
Kastamonu
Kayseri
Kırklareli
Kırşehir
Kocaeli
Konya
Kütahya
Malatya
Manisa
Kahramanmaraş
Mardin
Muğla
Muş
Nevşehir
Niğde
Ordu
Rize
Sakarya
Samsun
Siirt
Sinop
Sivas
Tekirdağ
Tokat
Trabzon
Tunceli
Şanlıurfa
Uşak
Van
Yozgat
Zonguldak
Aksaray
Bayburt
Karaman
Kırıkkale
Batman
Şırnak
Bartın
Ardahan
Iğdır
Yalova
Karabük
Kilis
Osmaniye
Düzce
Gazetecin | Yaşam | Gelin-görümceden ziyade, abla-kardeş oldular

Gelin-görümceden ziyade, abla-kardeş oldular

6 Şubat 2023'teki depremlerde Adıyaman'da yıkılan evlerinin enkazından 62 saat sonra çıkarılan, kolu ve bacağı ampute edilen 19 yaşındaki Nilsu Komşu, hayatındaki engelleri yengesi ve ağabeyinin desteğiyle aşıyor.

6 Şubat 2023'teki depremlerde Adıyaman'da yıkılan evlerinin enkazından 62 saat sonra çıkarılan, kolu ve bacağı ampute edilen 19 yaşındaki Nilsu Komşu, hayatındaki engelleri yengesi ve ağabeyinin desteğiyle aşıyor.

Gelin-görümceden ziyade, abla-kardeş oldular

Karapınar Mahallesi'ndeki 6 katlı evlerinin birinci katında depremlere yakalanan Nilsu'nun annesi ve babası hayatını kaybetti. 62 saat kaldığı enkazdan madenciler tarafından çıkarılan Nilsu'nun sağ kolu ile sol bacağı ampute edildi. Adıyaman, Şanlıurfa ve Ankara'daki çeşitli hastanelerde 1 yıl süren tedavisinin ardından taburcu edilen Nilsu, kente dönerek ağabeyinin evine yerleşti.

Ağabeyi ve yengesiyle yaklaşık 13 ay konteynerde kalan Nilsu, daha sonra İndere bölgesinde inşa edilen kalıcı konutlara geçti. Günün büyük kısmını yengesiyle geçiren Nilsu Komşu, AA muhabirine, kol ve bacağının ampute edilmesinin ardından hayatın daha zor olacağını hissettiğini söyledi.

Komşu, yaşadığı süreci şöyle anlattı: "Beni enkazdan madenciler çıkardı. Murat, Önder ve Emin abiler başta olmak üzere emeği geçen herkese teşekkür ediyorum. Enkazdan çıkarıldıktan sonra Adıyaman Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne götürüldüm. Orada sağ kolum ve sol bacağım ampute edildi. Daha sonra Şanlıurfa'ya, ardından Ankara Hacettepe Çocuk Hastanesi'ne sevk edildim, bir süre yoğun bakımda tedavi gördüm. Sonrasında Ankara Bilkent Şehir Hastanesi'nde fizik tedavi sürecim başladı."

İndere bölgesinde inşa edilen kalıcı konutlara geçtiklerini ifade eden Komşu, "Yaklaşık 13 ay boyunca abimle konteynerde yaşadık. Bu süreçte devletimizin yaptığı TOKİ konutlarından hak sahibi olduk ve şu an bir evimiz var, çok mutluyuz. Başta Cumhurbaşkanımız olmak üzere emeği geçen herkese teşekkür ediyorum." dedi.

En büyük destekçisi yengesi

Ağabeyinin eşi Zeliha'nın bu süreçte en büyük destekçisi olduğunu, kendisiyle çok ilgilendiğini anlatan Komşu, "Çok zor bir süreçti, abim ve yengem en büyük destekçilerim oldu. Bu herkesin başına gelebilecek bir afet. 11 ilde milyonlarca insan bu acıyı yaşadı. Ben de iki protezle hayatıma devam ediyorum. Zorlukları var ama hayata tutunmaya çalışıyorum. Bir bacağım kemikten, bir bacağım demirden ama bu şekilde de yaşamaya devam ediyorum." diye konuştu.

Gelin-görümceden ziyade, abla-kardeş olduk

Yenge Zeliha Komşu ise Nilsu ile zorlu bir dönemden geçtiklerini söyledi. Nilsu'nun her sorunuyla birebir ilgilendiğini ifade eden Zeliha Komşu, şöyle devam etti: "Depremde kendisiyle birlikte çok zorlu sürecimiz oldu. Nilsu 3 gün boyunca enkaz altında kaldı. Bu süre içerisinde kayınvalidemi ve kayınbabamı kaybettik. Enkazdan çıkarıldıktan sonra Nilsu ile hastane sürecimiz başladı ve sorumluluklarımız hep birlikte arttı. Şu an ben, eşim ve Nilsu 3 kişi olarak hayatımıza devam ediyoruz."

Nilsu'nun kendisi için yeni bir kardeş anlamına geldiğini belirten Zeliha Komşu, şunları kaydetti: “Yaklaşık 2,5 yıl boyunca Nilsu ile konteynerde yaşadık. Zamanla gelin-görümce ilişkisinden çok, abla-kardeş gibi olduk ve bu şekilde hayatımıza devam ettik. İndere TOKİ Konutları'nda hak sahibi olduk. Şu anda orada yaşamımızı sürdürüyoruz. Protezini takarken kendisine yardımcı oluyorum, dalıp gittiği anlarda hemen yanına gidip bir sıkıntısı olup olmadığını kontrol ediyorum. Dertleşiyoruz, sohbet ediyoruz. Günün büyük bir bölümünü birlikte geçiriyoruz.”

Yorumlar
Yorum yazma kurallarını okumuş ve kabul etmiş sayılırsınız