Yunusemre ilçesinde yaşayan 48 yaşındaki Zafer Dinç'e geçen yıl ocak ayında karaciğer yetmezliği teşhisi konuldu. Sağlık durumu kısa sürede kötüleşen Dinç, yakınlarınca mart ayında İzmir Ekonomi Üniversitesi Medical Point Hastanesine götürüldü. Hastanenin karaciğer nakil sorumlusu Prof. Dr. Murat Zeytunlu, Dinç'in karaciğer nakli olmasına karar verdi.
Bir süre hastanede tedavi gören Dinç, organ bekleme listesine alındı. Dinç'in sağlığı, kadavradan çıkacak uygun karaciğeri beklerken daha da bozuldu. Yapılan testlerde Dinç'in 54 yaşındaki ablası Sevtap Uysal'ın doku nakli için uygun olduğu ancak nakil ameliyatı için ise kilo vermesi gerektiği belirlendi.
Kardeşinin sağlığına kavuşması için diyet ve spora başlayan Uysal, 2 ayda 79,5 kilodan 64 kiloya düşmeyi başardı. Dinç, geçen aralık ayında ablasından nakledilen karaciğer dokusuyla sağlığına kavuştu.
Yeniden dünyaya gelmiş gibiyim
Zafer Dinç, AA muhabirine, organ bekleme sürecinde zor günler yaşadığını ancak hiç umudunu yitirmediğini söyledi. Kadavradan uygun karaciğerin çıkmaması nedeniyle nakil için aile yakınlarına başvurulduğunu anlatan Dinç, "Ablam 'uyum sağlarsa ben vereceğim' dedi, ardından kilo verdi. Ablam canıma can verdi. Dünyaya bir daha gelmiş gibiyim. O benim annem. Çok mutluyum." dedi.
Dinç, ablasının nakil ameliyatından sonra da yalnız bırakmadığını, her gün bir arada olduklarını belirtti.
Nakil olması için ablasının çok çabaladığını kaydeden Dinç, "Ne zaman arasam hep yürüyüşteydi. 'Kilo vermeye çalışıyorum ablam. Bir an önce ameliyat ol, kurtul' diyordu. Uygun olan, organlarını bağışlasın. Organ bağışı yapsınlar. Bir insana hayat veriyorlar." diye konuştu.
Düşünmeden 'tamam' dedim
Abla Sevtap Uysal da yapılan tetkiklerde kardeşine karaciğer dokusunu verebileceğini öğrendiğinde bir an bile düşünmeden "tamam" dediğini söyledi.
Annesini 1,5 yıl önce kaybettiğini ifade eden Uysal, şöyle konuştu: “Ona bir nevi annelik yaptım. Kardeş, ötesi yok. Biz 1 yıldır koşturuyoruz, uğraşıyoruz. Çok zor günler geçirdik. Hocam 'şu kadar kiloya düşeceksin' dediğinde 'veririm' dedim. Sonra 'ben 35 senedir bu kiloyu görmedim, nasıl veririm?' diye düşündüm. Buraya geldiğimde 79,5 kiloydum, 64 kiloya düştüm. Çok bambaşka bir duygu. İyi ki organımı vermişim. Bambaşka bir duygu. Rabbim kimseyi çaresiz bırakmasın. Kardeşimle telefonlarımızda birbirimizi 'ciğerim' diye kaydettik.”
