Mersin'in Mut ilçesine bağlı yaklaşık 800 rakımlı Alaçam Mahallesi'nde üreticiler, bağ bozumunun ardından üzümlerini "şıhrana" adı verilen pişirim alanında topluyor.
Yıkanan üzümler ezildikten sonra ekşiliğinin giderilmesi ve kıvamının ayarlanması için "beyaz pekmez toprağı" ile buluşturuluyor.
Geleneksel yöntemlerle üretim
Üzüm suyunun odun ateşindeki kazanlarda kaynatılmasıyla elde edilen pekmez, yöre halkı tarafından tüketiliyor.
Mahalle sakinlerinden Havva Örs, iyi pekmez yapmanın tecrübe gerektirdiğini söyledi.
Yaklaşık 20 yıldır pekmez ürettiğini dile getiren Örs, "İyi bir pekmezin sırrı önce üzümün sonra kaynatan ustanın iyi olmasıdır. Kıvamının doğru verilmesi gerekiyor." dedi.
Örs, üzümlerin uzun süre kaynatıldığını belirterek, şöyle konuştu: "Üzümler pekmez olmaya yaklaştığında farklı şekilde kaynamaya başlar. Birkaç damla pekmezi toprağın üzerine damlatırız. Toprak pekmezi emmez ve pekmez kendisini toparlarsa 'Tamam, bu pekmez oldu' deriz. Sonra tavayı indirip pişirmesine son veririz. Köylüler sırayla pekmezini kaynatıyor. Bazen bir ay boyunca gece gündüz şıhrana söndürülmeden arka arkaya pekmez kaynatılıyor."
