Arif Kaner (92), özel tasarım mobilyacılık ve mimarlık üzerine çalıştığı dönemlerde İstanbul'daki bir komşularının tavsiyesiyle Türkan Kaner (80) ile 1963 yılında görücü usulüyle evlendi. Çocukluğunun eski Bursasında, evinin bahçesinde salıncak kurup şarkılar söyleyen Arif Kaner, evlendikten sonra Mudanya'dan kayıkla denize açılarak şarkılarını eşi için söylemeye başladı.
Emeklilik sonrası bir süre dünyayı da gezen 3 çocuk 3 torun sahibi çift, Arif Kaner'in müzik tutkusu dolayısıyla 2008 yılında profesyonel çalışmalar yürüttü. Bursa'daki çeşitli koro ve orkestralarda korist ve solist olarak şarkılar söyleyen Kaner, eşi Türkan Kaner'i de yanından hiç ayırmadı.
Bir dönem haftada 3 gün müzik çalışmalarına katılan çift, yaşları ilerleyince daha az sahne almaya başladı. Son zamanlarda Bursa'nın 650 yıllık geleneği olan gezek kültürüne dahil olan çift, Uludağ Gezeği Kültür ve Musiki Derneğinde müzik tutkularını yaşatıyor.
Sazların biri başka biri başka çalarsa olmaz
Arif Kaner, emekli olduktan sonra hep içinde olan müzik tutkusunu koro ve orkestralara taşıdığını söyledi.
Eşini de tüm müzik faaliyetlerinde yanında götürdüğünü belirten Kaner, "Bu sevgi başka türlü oluyor. Muhakkak içinden 'Ben onu seveyim' demekle olmuyor. Kendinizi ona veriyorsunuz ve ondan size bir şeyler geliyor. Böylece iyi bir birleşim oluyor. Başka türlü olmuyor zaten, sazların biri başka biri başka çalarsa olmaz." ifadesini kullandı.
Kaner, uzun ve mutlu evliliğin sırrının karşılıklı dengeyi tutturabilmek olduğunu belirterek, "Evliliğin güzel tarafı var, menfi tarafı var. Orada söylenecek şey varsa söylersin ama toplum arasında söylemezsin. Bazıları evlenip ayrılıyorlar o da ayrı bir hikaye tabii." dedi.
Aşk gemisiyle Bahamalar'a bile gittik
Türkan Kaner de bir komşuları aracılığıyla tanıştığı eşiyle 4 ay içinde evlendiklerini söyledi.
Daha önce Bursa'ya hiç gelmediğini anlatan Kaner, şöyle konuştu: “Eşimin ailesiyle çok güzel anlaştık. 3 çocuğumuz oldu, iki oğlan, bir kız. Onlar üniversite çağlarına gelince biz dünyayı gezdik, ne Amerikası ne İspanyası kaldı. Aşk gemisiyle Bahamalar'a bile gittik. Mudanya'da yazlığımız vardı, orada kayıkla gece mehtapta gezmeye çıkardık ve Arif bey şarkılar söylerdi. Komşularımız da hep dinlerdi, müzik aşkı hep içinde vardı.”
