Şanlıurfa'nın Siverek ilçesinden Kayseri'nin Yeşilhisar ilçesine gelen mevsimlik işçilerin yaz aylarında başlayan domates kurutma mesaisi, sonbaharda da devam ediyor.
Memleketlerinden domates kurutma işi için ayrılıp ilk olarak temmuzda İzmir'in Kınık ilçesine giden 160 işçi, burada yaklaşık 30 gün kaldıktan sonra aynı iş için ağustosta Yeşilhisar'a geldi.
Yaz mevsiminde başlayan kurutma mesaisini sonbaharda da sürdüren mevsimlik işçiler, tarlalardan topladıkları domatesleri sergi alanına götürüp kesiyor, daha sonra tuzlayıp kurutmaya bırakıyor.
İşçilerin çavuşu Hasan Hançer (45), AA muhabirine, oldukça zor ve zahmetli bir iş yaptıklarını söyledi.
Erciyes bölgesinde yetiştirilip kurutulan domateslerin çok verimli olduğunu belirten Hançer, "Saat 6.00'da kalkıyoruz, 19.00'a kadar yevmiye usulü çalışıyoruz. Hepimiz kazanıyoruz, onun için bu işi tercih ettik. Kuruttuğumuz domatesleri çuvallarla İzmir firmamıza gönderiyoruz, onlar da yurt dışına yolluyor." dedi.
Günde 150 ton domates kesiyoruz
Hançer, mevsimlik işçilerin büyük çoğunluğunun akraba olduğunu, çalışmaya hep aileleriyle geldiğini anlattı.
Zorlu şartlara rağmen çalışmaya devam ettiklerini dile getiren Hançer, şöyle devam etti: "Şanlıurfa ile Erciyes arasında fark var. Erciyes daha güzel bizim için çünkü havası serin. Arkamızda zirvesinde kar olan Erciyes var. Buradaki işimiz bitince memleketimize dönüyoruz. Nereden baksan 10 yıldır bu işi yapıyoruz. Burada bütün emek Şanlıurfalı işçilerde. Eskiden soğana, patatese giderdik ama şimdi kazanç domateste olduğu için buna yöneldik. Burada 160 kişi var. Günde 150 ton domates kesiyoruz. Bu sene toplam 8 bin ton kestik."
Zahmetli bir iş ama kazanıyoruz
Tahsin Hançer (47) de karısı ve çocuklarıyla domates işi için Kayseri'ye geldiklerini söyledi.
Yaklaşık 5 yıldır bu işte çalıştığını belirten Hançer, şunları kaydetti: "Bu iş biraz zahmetli. Çocukları da okutuyoruz. Bir kızım Malatya'da hemşirelik okuyor. Erkek çocukları da okuttum ama devam etmediler. Bu iş zor oluyor ama ekmek davası. Çadır şartları zor, banyomuz, tuvaletimiz yok. Evimizden uzaktayız ama bu işi severek yapıyoruz. Zahmetli bir iş ama kazanıyoruz. Bir de helal para. Gururla çalışıyoruz, memlekette bu parayı güzelce ailemizle yiyoruz. Burada en çok kadınlarımız zorluk çekmekte. Sabah bizimle tarlaya geliyorlar, paydostan önce çadırlara gidip yemek yapıyorlar. Akşam yine aynı. Domates işiyle birlikte yemek yapıyorlar, çamaşır yıkıyorlar. Bütün zorlukları kadınlarımız çekiyor."
Rahime Hançer (40) ise çalışanların hep akraba olduğunu, zorlu şartlara rağmen bu işe devam ettiklerini kaydetti.
